അക്ഷരങ്ങള്‍

മണിവീണയെന്തിന്നു പാടാന്‍ മടിയ്ക്കുന്നു
പ്രണയിനി അരികിലില്ലായ്കയാലോ ?
അണയാന്‍തുടങ്ങുമീമണ്‍ചിരാതില്‍ സ്നേഹ-
കണികകള്‍ വീണ്ടും നിറയ്ക്കുമോ നീ ?

ഒരുനിലാത്തുണ്ടെന്റെ ജാലകവാതിലില്‍
വെറുതേചിരിച്ചുകൊണ്ടെത്തിനോക്കി
ഒരുമേഘശകലത്തിനാലേ മുഖം മറ-
ച്ചൊരുവേള നിന്നഭാവത്തിലാകാം.

അറിയില്ല; ഇനിയൊരുപൂക്കാലമെന്നുള്ളില്‍
വിരിയുമോ ?, പാടുമോ ഹൃദയവീണ ?
നിറയുമോ ജീവനില്‍ സ്നേഹാര്‍ദ്രരശ്മികള്‍ ?
മറയുമോ എന്നില്‍നിന്നക്ഷരങ്ങള്‍ ?

താരാട്ട്‌

എന്നെനിന്‍മാറോട്‌ചേര്‍ത്തണച്ച്‌ പിടിച്ചാലും
നിന്നിലേയ്ക്കലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതെയാവട്ടെ ഞാന്‍
പിന്നെ, നിന്‍വ്രണിതമാം ഓര്‍മ്മതന്‍തീരങ്ങളില്‍
ചെന്നലഞ്ഞീടാം, നമുക്കൊന്നിച്ച്‌ രാപ്പാര്‍ത്തീടാം

ഇന്നലെ സന്ധ്യയ്ക്ക്‌ ഞാന്‍ തനിച്ചീക്കടവത്ത്‌
നിന്നെയോര്‍ത്തിരുന്നെത്ര കണ്ണുനീര്‍ ചൊരിഞ്ഞെന്നോ
വന്നില്ല സമാശ്വാസം തരുവാന്‍ പടിഞ്ഞാറ്‌
എന്നും വരാറുള്ളൊരാ സാന്ധ്യതാരകപോലും

എന്ന് പെയ്തിറങ്ങുംനീയെന്നുള്ളില്‍ മഴയായി
എന്നെന്റെ ചിരാതില്‍ നീ പൊന്‍തിരി തെളിയിയ്ക്കും
എന്ന് നീയെന്‍വീണതന്‍ തന്ത്രിയില്‍ രാഗം മീട്ടും
എന്നെന്റെയശാന്തമാം മനസ്സില്‍ താരാട്ടാകും

വൃന്ദാവനസാരംഗ

നന്ദകുമാരാ, നിന്‍മുരളിയില്‍ നീ
വൃന്ദാവനസാരംഗയുണര്‍ത്തൂ
ഇന്ദീവരനയനങ്ങളുമായീ
സുന്ദരിരാധ കാത്തിരിയ്ക്കുന്നൂ.

നിന്‍തിരുമാറില്‍ പടര്‍ന്നലിഞ്ഞീടാന്‍
നിന്‍ഹൃദയത്തിന്‍ സ്പന്ദങ്ങളാവാന്‍
നിന്‍വേണുവിലെ നിശ്വാസമാവാന്‍
നിന്‍കാല്‍ത്തളയിലെ താളങ്ങളാവാന്‍
നിന്‍പ്രിയരാധ ഞാന്‍ കാത്തിരിയ്ക്കുന്നു.

ഓടിയെങ്ങോ മറയുന്ന മേഘങ്ങളും
മാടിവിളിയ്ക്കുന്ന വാസന്ത ചന്ദ്രനും
പാടുന്നകാനന മൈനകളും നിന്നെ
തേടുന്നു കണ്ണാ നീവരൂ വേഗം.
കോടക്കാര്‍വര്‍ണ്ണാ നീവരൂ വേഗം

മുത്തപ്പാ..

കത്തിപ്പടരും കുറേ ദു:ഖങ്ങളുമായി ഞാ
നെത്തീ പറശ്ശീനിയില്‍; ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം
മുത്തപ്പനപ്പോള്‍ തന്റെ വെള്ളാട്ടിനായിട്ടങ്ങോ-
ട്ടെത്തി; ഞാന്‍ കണ്ടു ചേതോഹരമാം തിരുരൂപം

തെച്ചിയും തുളസിയും ചേര്‍ത്ത്‌കെട്ടിയ മാല
ഉച്ചിയില്‍, കൊടുമുടിക്കിരീടം നിറച്ചുണ്ട്‌
പച്ചരി, മഞ്ഞള്‍, ചുണ്ണാമ്പരച്ച്‌ കൂട്ടുണ്ടാക്കി-
ത്തേച്ച്‌, മേനിയിലാകെ; വരകള്‍ വര്‍ണ്ണങ്ങളും.

മയ്യിട്ട കണ്ണ്‍, കരിമഷിയാല്‍; വളയിട്ട
കയ്യൊന്നില്‍ വാളും; വില്ലു,മമ്പുമറ്റേക്കയ്യിലും
മെയ്യാകെയിളക്കിക്കൊണ്ടിങ്ങെത്തിയീമുത്തപ്പന്‍-
തെയ്യത്തിനുണ്ട്‌ താടി, നരച്ച മേല്‍മീശയും

വട്ടത്തില്‍ കഴുത്തില്‍ക്കെട്ടരയില്‍ ചെന്തില്‍ക്കെട്ട്‌
മുട്ടോളമെത്തും കാണിമുണ്ട്‌, പട്ടുകച്ചയും
എട്ടുദിക്കുകള്‍ ഞെട്ടും 'മലയിറക്കത്താളം'
കൊട്ടുന്ന ചെണ്ട,കുഴല്‍, ഇലത്താളമേളവും.

മേളം മുറുകേ, കാലില്‍ ചിലമ്പ്‌കിലുക്കിക്കൊ-
ണ്ടാളുകള്‍ക്കിടയൂടെ നടന്നൂ, മുത്തപ്പനും
മേലൊന്നുമിടാതെ, മുണ്ടരയില്‍ ചുറ്റിക്കൃട്ടി
താളത്തില്‍ നടക്കുന്നൂ, കൂടെയാ 'മടയന്‍'ഉം

വേട്ടയ്ക്ക്‌ പോവാനൊരുങ്ങുന്നപോല്‍ ഒരുക്കങ്ങള്‍
കൂട്ടി മുത്തപ്പന്‍ പിന്നെയനുഗ്രഹിച്ചെല്ലാരേം
കൊട്ട്‌ നിലച്ചു, പീഠം നീട്ടിയ മടയനെ
തൊട്ടനുഗ്രഹിച്ചതിലിരുന്നൂ മുത്തപ്പനും

പിന്നെ, അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ തേടി ഭക്തന്മാരെല്ലാം
മുന്നോട്ട്‌ ചെന്ന് കൈകള്‍കൂപ്പി, ദക്ഷിണവച്ചു
എന്നോട്‌ ചൊല്ലീ "ഒരു രക്ഷകനെപ്പോലെ ഞാന്‍
എന്നുമുണ്ടായാല്‍പോരെ?" "മതി", ഞാന്‍ തലതാഴ്ത്തി

ഒന്നോര്‍ക്കുകില്‍ ഇത്രയ്ക്ക്‌ ജനകീയദൈവത്തെ
പിന്നോക്കവര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയതെന്തിന്നാവാം
പിന്നെ, മലബാറിലെ വിവിധ മതക്കാര്‍ക്ക്‌
ഒന്ന് വിളിച്ചാല്‍ മതി. എത്തുമത്രേ മുത്തപ്പന്‍.

മൂന്നാമത്തെ സ്വപ്നം.

ഇന്നലെ ഞാന്‍കണ്ട വര്‍ണ്ണസ്വപ്നങ്ങളി-
ലൊന്നുമേയുണ്ടായിരുന്നില്ല നീ
എന്നും കിടക്കവേ നീയെന്റെസ്വപ്നത്തില്‍
വന്നെങ്കിലെന്ന് കൊതിച്ചിരുന്നു.

കള്ളമല്ലിങ്ങോട്ട്‌ വന്നതില്‍പ്പിന്നെ ഞാ-
നെല്ലാം നിറത്തിലേ കാണാറുള്ളു.
നല്ലനിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങളാണവ.
അല്ല, കറുപ്പും വെളുപ്പുമല്ല.

എന്റെസ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്‌ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍മാത്രമ-
ല്ലുണ്ട്‌ രാഗങ്ങള്‍, നറുമണവും.
നിന്നെത്തിരഞ്ഞ്‌നടക്കുമെന്നാലവ
കണ്ടില്ലനിന്നെയിതുവരെയും

എന്നെത്തിരയുന്ന നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും,
നിന്നെത്തിരഞ്ഞീടുമെന്‍സ്വപ്നവും
എന്നോ, എവിടെയോ കണ്ടുമുട്ടീടുകില്‍
മൂന്നാമതായൊരു സ്വപ്നമുണ്ടാം.

കാണുമാസ്വപ്നത്തെ മൂന്നാമതായൊരാള്‍
മാനസം കല്ലുപോലല്ലാത്തൊരാള്‍.
വീണയില്‍ തന്ത്രികള്‍ മീട്ടവേ വേറൊരു
വീണ, കൂടെപ്പാടുമെന്ന്കേള്‍പ്പൂ!!

ഞാന്‍; ദീപസ്തംഭം

ദൂരത്ത്‌നിന്നെത്തിടുന്നവര്‍ക്കീ ശാന്തി-
തീരത്തണയുവാനാശ്വസിയ്ക്കാന്‍;
തീരങ്ങള്‍ തേടാന്‍പുറപ്പെടുന്നോര്‍ക്കൊക്കെ
നേരായ വെട്ടം പകര്‍ന്ന്നല്‍കാന്‍.

അരികത്ത്‌വന്നെന്റെ കാല്‍തൊട്ട്‌ വന്ദിച്ച്‌
തിരികെ മടങ്ങുന്ന തിരകളെന്നില്‍
അറിയാതെ വാല്‍സല്യമുറവിടീയ്ക്കുന്നെന്റെ
കരളില്‍, ഇതൊരുപാട്‌ കാലമായി

അലറി, ത്തലമുടിക്കെട്ടഴിച്ചാഞ്ഞെന്റെ
തലതൊട്ട്‌ വീശുന്ന കാറ്റുമൂലം
അലതല്ലിയവര്‍തന്നെ മുട്ടോളമെത്തി നീ-
രലമാലതീര്‍ത്ത്‌ പിന്‍വാങ്ങിടുന്നു.

കരളിലിരുട്ട്‌മൂടുമ്പോള്‍ അരുന്ധതി*
മറയവേ, കടലിന്‍അഗാധതയില്‍
ഒരുപാട്‌പേര്‍പോയി, അവരെയോര്‍ത്തിന്നെന്നി-
ലറിയാതെയുയരുന്നു നിശ്വാസങ്ങള്‍.

മഴ, കാറ്റ്‌, മഞ്ഞെന്നതറിയാതെയെന്നില്‍നി-
ന്നൊഴുകും പ്രകാശരേണുക്കള്‍ നിത്യം
മിഴിയിലോ കനലാണ്‌, പക്ഷേയാര്‍ക്കെങ്കിലും
വഴികാട്ടുവാനായതെത്രഭാഗ്യം !
--------------------------------------
1.)*അരുന്ധതിയെ കാണാന്‍കഴിയുമെങ്കില്‍ മരണം അടുത്തെങ്ങുമുണ്ടാവില്ലെന്നത്‌ ഒരു പഴയ മുക്കുവ സങ്കല്‍പം.
2.) ഈ വരികള്‍ക്ക്‌ പ്രേരണയായത്‌ പ്രീതാ ശ്രീനിയുടെ ഒരു കവിതയാണ്‌

ലേഡിചാറ്റര്‍ലിയും ഞാനും..

നെറ്റില്‍വന്നൊടുക്കത്തെ നാവുമായൊരു ലേഡി-
ചാറ്റര്‍ലി,യിവള്‍ക്ക്‌ മറ്റെന്ത്‌ പേരേകീടും ഞാന്‍
പറ്റില്ലയറിയുവാന്‍ അവനോ, അവളോ ഈ
പെട്ടിയിലൊളിച്ചിരുന്നെന്തുമേ ചൊല്ലാമല്ലോ

ചന്തമുണ്ടാവില്ലിവള്‍ക്കൊട്ടുമേകാണാ, നല്ലേ-
ലെന്തിന്‌ മീരാജാസ്മിന്‍ ചിത്രത്തെ പ്രൊഫെയിലാക്കി ?
എന്തിക്കിളിക്കാര്യവും ചൊല്ലിടാമിവളോട്‌.
ജന്തുസ്വഭാവം കണ്ടാലപ്പൊഴേ ലോഗൗട്‌ ആകും.

ചെറുപ്പംതൊട്ടേ ഞരമ്പിളകിക്കിടക്കുന്ന
ചെറുപയ്യനോ ? അതോ കഷണ്ടിക്കിളവനോ ?
നിറുത്താനൊരുക്കമല്ലവള്‍ കൊഞ്ചുന്നൂ "ചേട്ടാ
മറുത്ത്‌ പറയല്ലേ. വിളിയ്ക്കാം, നമ്പര്‍ തരൂ"

പറയാം ബൈ ബൈ; പിന്നെ, യിറങ്ങാമിവിടെനി-
ന്നുറക്കെ വിളിയ്ക്കുന്നു, ഭാര്യ, ചോറുണ്ണാനായി.
"കുറച്ചിലാണേ മക്കളറിഞ്ഞാലിക്കാര്യങ്ങള്‍
മറന്നുപോയോ, വയസ്സെത്രയായെന്നാഭാവം ?"

ഇവള്‍, മറ്റൊരുറാണി, ഇവിടം ഭരിയ്ക്കുന്ന,
ഇവനെ ഭരിയ്ക്കുന്ന കിരീടമില്ലാറാണി
ഇവള്‍ക്കുമുണ്ട്‌, നാക്കിന്നൊന്നരമുഴം നീളം
ഇവളോടക്കാര്യം ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍..ശിവ, ശിവ...